thoughts

not so far

Τουμπεκεμπόρειον 20/12/2009

tobacco-τουμπέκο

Έπεσε στα χέρια μου τελευταία ένα αφιέρωμα που είχε κάνει η Καθημερινή μέσα από το ένθετό της «7 ημέρες» στις 16 Νοεμβρίου του 1997. Αφορούσε την ιστορία του καπνού, το καπνεμπόριο κτλ. Τονίζεται κυρίως η οικονομική σημασία του καπνού για τη χώρα μας, παραμένοντας μέχρι σήμερα το πρώτο ή δεύτερο εξαγωγικό προϊόν της Ελλάδας. Σπουδαίο ρόλο φυσικά έπαιζε (και συνεχίζει να παίζει κατά τη γνώμη μου) η συγκέντρωση των καπνομάγαζων (ή καπναποθηκών για άλλους). Η Θεσσαλονίκη, όντας μια πόλη με ικανοποιητική υποδομή-λιμάνι, κατόρθωσε να γίνει μία από τις τρεις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές (μαζί με τη Δρέσδη και το Αμβούργο) στα καπνά. Εν μέρει το οφείλει στο μεγάλο αριθμό προσφύγων που εγκαταστάθηκαν από τη Μικρά Ασία και τη Μαύρη Θάλασσα.

Καπναποθήκη στη Δωδεκανήσου - 1937

Στο αφιέρωμα αυτό υπάρχει ξεχωριστό άρθρο για τις καπναποθήκες της. Τα πρώτα σύγχρονα κτίρια καπναποθηκών, λοιπόν, κτίζονται γύρω στο 1924 χαρακτηρίζοντας και ολόκληρες περιοχές με την εμφάνισή τους, από το Λιμάνι εώς το Διοικητήριο. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα κτίρια αυτά συγκεντρώνουν τάσεις της σύγχρονης αρχιτεκτονικής πολλές φορές και με στοιχεία του μοντέρνου κινήματος. Οι ιδιοκτήτες επιδιώκουν να τις καταστήσουν δυναμικά σημεία αναφοράς στη νέα εικόνα της πόλης. Το κατορθώνουν μέχρι και σήμερα, αν και πολλές από αυτές προτιμήθηκε να κατεδαφιστούν μετά το πέρας της λειτουργίας τους, για κερδοσκοπικούς κυρίως σκοπούς.

Η προσωπική μου σχέση με τις καπναποθήκες αναμένεται να γίνει στενή. Κυρίως λόγω της διπλωματικής που ασχολείται με δύο από αυτές στην hometown μου.

Ελλάς

Από την άλλη μεριά δεν μπορώ να ξεχάσω στην παιδική μου ηλικία που κάθε φορά που μας έφερναν οι γονείς στη Θεσσαλονίκη συναντούσαμε τη μεγάλη καπναποθήκη στη Λαγκαδά με τις χαρακτηριστικές όψεις από τούβλο και τη χαραγμένη επιγραφή στην όψη -Καπνεμπορική Εταιρεία Θεσσαλονίκης Ελλάς Α.Ε.-. Η επιγραφή συνοδεύεται και απο χρονολογία την οποία ούτε θυμάμαι δυστυχώς, αλλά ούτε μπορώ να διακρίνω στις διαθέσιμες φωτογραφίες. Αυτό που πραγματικά με λύπησε ήταν όταν είδα τη σημερινή μορφή της συγκεκριμένης καπναποθήκης. Ενώ φαινομενικά δεν έχει αλλάξει, το εμπορικό και διαφημιστικό δαιμόνιο έκανε και πάλι το θαύμα του. Για μένα όσο παράνομες είναι οι διαφημιστικές πινακίδες (για τις οποίες τόσος λόγος γίνεται) τόσο παράνομο μου φαίνεται και αυτό.

Ολόκληρη η όψη έχει πλέον νέα επίστρωση, με μία επιφύλαξη μου μοιάζει για πλακάκια!! Πολύ γυαλίστερό το υλικό για να είναι κάτι διαφορετικό! Αλλά και πάλι δεν έχω ιδέα για τι πρόκειται. Εννοείται ότι η χαραγμένη επιγραφή δεν υπάρχει και τη θέση της έχουν πάρει τα κόκκινα πλαστικά κόκκινα γράμματα «ΜΑΡΜΑΡΙΔΗΣ» και προφανέστατα οι πλαϊνές όψεις του κτιρίου για μένα είναι αυτό που λέμε «δεν υπάρχουν όμως»! Τι διαφορετικό έχει αυτή η πινακίδα δηλαδή από τις άλλες. Και μάλιστα αυτή σκοτώνει και το κτίριο. Ορισμένες φορές σκέφτομαι ότι ίσως είμαι συντηρητική, απογοητεύομαι όμως όταν βλέπω τέτοιες επεμβάσεις σε κτίρια που είχα φανταστεί διαφορετικά.

Έχοντας εδώ και μέρες στο μυαλό μου να κάνω αυτό το ποστ, μου ήρθε και ένα δεύτερο σοκ. Επιστρέφοντας αεροπορικώς στη Θεσσαλονίκη, βραδινές ώρες, κοιτούσα από το παράθυρο του αεροπλάνου. Και το μόνο που μπορούσα να διακρίνω καθαρά ήταν μία κόκκινη φωτεινή επιγραφή «ΕΠΙΠΛΑ ΜΑΡΜΑΡΙΔΗΣ». Αποκλείεται λέω, δεν παίζει φάση! Και όντως δεν έπαιζε.. Εν μέρει δηλαδή. Υπήρχε όντως η επιγραφή, αλλά ήταν στο δεύτερο κατάστημα της εταιρείας στα ανατολικά και όχι η συγκεκριμένη καπναποθήκη. Μικρότερο το σοκ, αλλά παραμένει.

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s