thoughts

not so far

For you… 13/03/2011

Filed under: RaNdOm — deda13 @ 9:40 πμ

Η αγωνία του καθενός είναι και «η μεγαλύτερη». Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από: το αυριανό meeting, την παρουσίαση της άλλης εβδομάδας, το μισθό σου που κατρακυλά ή εκλείπει, το φίλο/η που σε παράτησε ή αυτόν/ή που ψάχνεις, την εκδρομή που δεν έκανες ή που χρειάζεσαι γιατί αλλιώς «δε θα αντέξεις». Drama queen…Και έρχεται μια στιγμή που η/οι τραγωδία/ες που  ζούσες, αυτές που κατασκεύασες για τον εαυτό σου και σε έβαλες πρωταγωνιστή γίνεται κωμωδία.  Όταν δεις σαν σε εφιάλτη πως χάνεις ότι νόμιζες αυτονόητο, τότε όλα τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσεις παίρνουν σάρκα και οστά και συ νιώθεις αδύναμος έχοντας μάθει να παλεύεις και να κυνηγάς μόνο φαντάσματα. Όχι δε μου κατέβηκαν αυτές οι σκέψεις από τα τρέχοντα γεγονότα στην Ιαπωνία. Οι άνθρωποι εκεί χάσαν στα κύματα τα σπίτια τους, τις ζωές τους, τους συνανθρώπους τους, τον τόπο τους . Εγωιστικό ανθρώπινο πλάσμα όμως και γω…η δική μου περιπέτεια είναι μεγαλύτερη, ο πόνος των δικών μου ανθρώπων σημαντικότερος, η καρδιά τους πολυτιμότερη από 1000 ζωές…

 

 

Advertisements
 

How big is this apple? 15/01/2011

60 km² ….Τόσο είναι το Manhattan.

Πώς χωράει όλους αυτούς τους  αγχωμένους τουρίστες,  κατοίκους ή απλά εργαζόμενους (από τα 8.000.000 που βρίσκονται καθημερινά στο νησί μόνο το 1 εκατ. μένει εκεί) δε μπορώ να το καταλάβω. Μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές στον κόσμο, μια πόλη δημιούργημα της αρχιτεκτονικής της και όχι το αντίθετο, μια πόλη που η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη 24/7, που οι ήχοι από κόρνες, οι μυρωδιές από τα πλανώδια pretzel, hot dog, gyros και falafel σε κυνηγάνε, μια πόλη που τα πεζοδρόμια της είναι 7 μέτρα πλάτος και το πλήθος που περπατά καλύπτει κάθε τετραγωνικό εκατοστό τους, μια πόλη τόσο φωτεινή τη μέρα όσο και τη νύχτα. Και παρόλα αυτά, δε σε φοβίζει. Σε μαγεύει. Κάθε φορά.

Αυτό είναι το Manhattan.

 

Brooklyn Bridge

 

 

Chinatown

Snow in New York


 

Chk Chk Chk (!!!) 02/12/2010

Filed under: arch & art,music takes me up — deda13 @ 6:33 μμ
Tags: , ,

Στο τελευταίο μου post «κράζω» τους κατά τα άλλα συμπαθητικούς Ολλανδούληδες συμφοιτητές μου…

Σε αυτό έχω μόνο να πω «Check this out» (x 3):

1. http://constructedtextiles.blogspot.com/

2. http://papercrete.wordpress.com/

3. http://www.volatileprototypes.com/about

Είναι τρία πολύ δυνατά blog, που ξεκίνησαν στα πλαίσια ενός μαθήματος στη σχολή και ανανεώνονται με up-to-date πληροφορίες για την έρευνα που συνεχίζεται.

Chk Chk Chk λοιπόν (!!!)

 

 

 

Tall green dutch people… 19/11/2010

Τελειώνει η περίοδος των midterm exams εδώ στη BK (Bouwkunde), οι χαρτοκοπτικές σταμάτησαν, οι μακέτες μαζεύονται, και η σχολή αδειάζει πριν τις 22.00 και χωρίς την επέμβαση του εκνευριστικού μεγάφωνου…Η λέξη-κλειδί των εβδομάδων, αν μπορεί να θεωρηθεί λέξη, ήταν το : P1!!!

(Πρώτη παρουσίαση δηλαδή από τις 5 που έχει να κάνει ο κάθε δευτεροετής Master αρχιτέκτονας κατά τη διάρκεια της διπλωματικής του.)

Εκτός από την παρουσίαση στο department του Architectural Engineering που παρακολούθησα αναγκαστικά γιατί έπρεπε να συμμετέχω, είδα κάποιες παρουσιάσεις και από άλλα τμήματα (Hyperbody, Building  Technology, λίγο από το Border Conditions κλπ.) και κατάλαβα πως πρέπει να μιλάμε για δύο σχολές αρχιτεκτονικής στο TU Delft, την ολλανδική και την International. Ήδη από την προηγούμενη χρονιά ήξερα πως σε κάποιες κατευθύνσεις υπάρχει πλειοψηφία ατόμων από άλλες ευρωπαικές χώρες και όχι ντόπιοι, πως οι Ασιάτες έχουν συγκεκριμένες προτιμήσεις και πως δε θα βρεις άλλον Ολλανδό στο «Why Factory?» του Winy Maas εκτός από τον ίδιο. Δεν ήξερα όμως το γιατί.

Καθόλου τυχαίο πως οποιαδήποτε νήξη θεωρίας της αρχιτεκτονικής, φιλοσοφίας, κριτικής ή ιστορίας φέρνει χασμουρητά στους συμπαθητικούς Ολλανδούς συμμαθητές μας. Μίλα τους για functionality, detailing, thermal loses…και τους έχεις. Για κανένα λόγο δε θα κάτσουν να κάνουν κοινονικοοικονομική ιστορική ανάλυση του Λονδίνου πριν προτείνουν σχέδιο οικιστικής ανάπτυξης (παρακολουθεί το studio μια φίλη ελληνίδα, ούτε καν ο καθηγητής δεν είναι Ολλανδός).

Μα πάνω απ’όλα μίλας τους για…Sustainability! Μίλα τους «πράσινα»!!! Θα ‘πρεπε να αλλάξουν το πορτοκαλί από εθνικό τους χρώμα….GO GO GREEN! «Αν δεν είναι Green δεν είναι στη μόδα».

Στο studio που παρακολουθώ είμαστε 8 άτομα: 4 Dutch, 4 mixed grilled. Το concept του είναι να έχεις στο τέλος της χρονιάς ένα research based design. Το research αυτό έχει εντελώς ελεύθερο αντικείμενο. Εξαρτάται από το «fascination» του καθένα πάνω σε κάποιο υλικό, τεχνική, τεχνολογία, μέθοδο, θεωρία, οτιδήποτε. Αυτή η έρευνα μετά θα μεταφραστεί σε σχέδιο καταλήγοντας σε κάτι «innovative» (η δεύτερη λέξη με την οποία έχουν κόλλημα). Πριν το τελικό Graduation project, έπρεπε να σχεδιάσουμε για να κατανοήσουμε τη διαδικασία ένα pavilion. Aυτό παρουσιάσαμε και στο Ρ1. Πόσο τυχαίο (τραγικό μάλλον) είναι το ότι οι 4 ψηλότεροι στο τμήμα ήταν και οι 4…SUSTAINABLE!!!! Πέρα από το ότι είδα όλους τους χάρτες της χώρας με ηλιοφάνεια, ταχύτητα ανέμου και βροχόπτωση 4 φορές…δεν είδα τίποτα που να θυμίζει σχέδιο αρχιτεκτονικό. Ναι, είχαν όλοι από 3-4 τομές σε detail του solar panel που θα τοποθετήσουν αλλά αυτό αν το θέλω το ζητάω από κανέnα γνωστό μου στο SET. Πολύ καλή ευκαρία τη θεώρησαν όλοι τους, ένα pavilion, για διαφήμιση του Sustainability. Μάλιστα.  Δίπλα από την μεγάλη ταμπέλα του IKEA που υπάρχει στο εν λογω site του project, να και μια wind turbine στην κορυφή του pavilion (χωρίς πλάκα ήταν μια από τις προτάσεις).

Δεν υποτιμώ το θέμα, δεν αποποιούμαι το ρόλο που καλούμαι να παίξω ούτε της ευθύνης που θα έχω σαν επαγγελματίας (αν βρούμε ποτέ δουλειά). Απλά δεν είναι φρόνιμο να αντιμετωπίζουμε άκριτα το κάθε κτίριο που του φοράνε την ταμπέλα  «Green» σαν κάτι αξιόλογο. Μπορεί να χτιστεί πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη με 40% τσιμέντο παραπάνω από τι θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί, αλλά αν της βάλουν και έναν χλωροτάπητα στο δώμα γίνεται κατευθείαν φιλική προς το περιβάλλον!!!

Αυτό φυσικά κάποιος από το…σινάφι το καταλαβαίνει. Το κακό είναι όμως πως έχει περάσει σε όλους αυτή η πράσινη τρέλα. Από κίνημα έγινε μόδα. Οτιδήποτε είναι οικολογικό διαφημίζεται και αγοράζεται. Και οτιδήποτε οικολογικό (green ή  faux green) που σχεδιάζεται, για να επανέλθω στην αρχιτεκτονική, αξίζει και να πραγματοποιηθεί. Και αν όλα τα άλλα έχουν ληφθεί υπόψη, αν υπάρχει κάποια κοινωνική ανάγκη που το σχέδιο όντως θα καλύψει, αν είναι οικονομικά και κατασκευαστικά feasible, που είναι η αισθητική? Έγινε πράσινη και αυτή.

I am green.

 

museum nacht delft… 15/11/2010

Filed under: arch & art,delft-ing — deda13 @ 1:18 πμ
Tags:

Μπορεί να μην πήγαινα ποτέ στα 2-3 μουσεία που γύρισα την περασμένη Παρασκευή αν δεν ήταν το…»Μuseum Nacht Delft«.Και μάλλον δεν είμαι η μόνη…

Τα εισητήρια ήταν κόκκινα φωτάκια ποδηλάτου με σχήμα ένα βέλος και θα το πω πολύ πρακτικό γιατί πάντα χρειάζεσαι ένα επιπλέον φωτάκι! Τα αναθεματισμένα ή που θα βρίσκονται στη λάθος τσάντα ή που θα είναι χαλασμένα ή που θα τα χαλάσεις στη διαδρομή…Και ο κακός κύριος αστυνομικούλης (παντού ίδιοι είναι) θα σε σταματήσει την πιο ακατάλληλη μέρα και εκεί που είσαι έτοιμος να του απαντήσεις «WTF?» όταν σε ρωτήσει γιατί δε γυρνάς στη χώρα σου που έχει καλύτερο καιρό,  θα σου δώσει τη λυπητερή των 35euros και θα σε αποστομώσει…

Anyway…μπαλονάκια, live food art και ένα τραπέζι μπογιές που ήθελα να πάρω σπίτι μου αποθανάτησα…Μετά με πέθανε η βροχή στο δρόμο για Rotterdam και σκεφτόμουν πως αν μπορούσα θα ‘πρεπε να έπαιρνα τα μπαλονάκια πάνω από τα σύννεφα…


 

De Unie 31/10/2010

Filed under: arch & art — deda13 @ 10:29 πμ
Tags: , , ,

Cafe De Unie – Ημερομηνία κατασκευής πρωτότυπου: 1925 – Αρχιτέκτονας: Jacobus Johannes Pieter Oud (Purmerend, 1890-1963)

Η παράδοση του De Stijl αποτυπωμένη στην όψη De Unie σόκαρε εκείνη την εποχή. Ψάχνοντας για μια ουτοπική πνευματική αρμονία και τάξη, οι εκφραστές του Ολλανδικού κινήματος (1917) υπερασπίστηκαν την αφαίρεση και τη χρήση των ελάχιστων βασικών μορφών και χρωμάτων. Τα patch της όψης του κτιρίου σαν πίνακας του Piet Mondrian είναι από τα πιο γνωστά παραδείγματα μαζί με την κατοικία του Gerrit Rietveld στην Ουτρέχτη.

Αρχικά το κτίριο βρισκόταν στην οδό Coolsingel, στην καρδιά του R’dam. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο όμως, αυτό όπως και όλη η πόλη ισοπεδώθηκε. Ο Carel Weeber σχεδίασε τη replica του κτιρίου που ανακατασκευάστηκε στην πολύ πιο κλασάτη Mauritsweg. Σήμερα είναι πλατφόμα πολιτιστικών events, μουσικών παραστάσεων και debates.

To γραφείο 75Β (τους είχαμε αναφέρει σε παλαιότερο post για το Logo του R’dam Film Festival) ανέλαβε το graphic design style για το καινούριο κτίριο, βασισμένο στο αρχικό σχέδιο του J.J.Oud ενώ το interior design έγινε από τον Peter Hopman. O τελευταίος πήρε την πρωτοβουλία να κατασκευάσει και την καρέκλα, της οποίας σκίτσα του J.J.Oud είχε βρει στο αρχείο του Dutch Architecture Institute. Τα συλλεκτικά κομμάτια της οud Hopman ‘O7b chair βρίσκονται μόνο στο cafe.

Στα πλαίσια του Image Festival που τρέχει αυτές τις μέρες στην πόλη, η όψη του De Unie ζωντάνεψε…

 

 

 

Moan for more 29/10/2010

Filed under: music takes me up,RaNdOm — deda13 @ 6:21 μμ
Tags: ,

Trentemoller, Paradiso, Amsterdam, 27th of  October 2010

Ενώ τα φώτα χαμήλωναν, στη σκηνή του Paradiso υψώθηκαν πετάσματα. Οι μουσικοί πήραν θέσεις με τον Trentemoller να ανεβαίνει τελευταίο και να ξεκινάει ένα απίστευτο δυνατό δεκάλεπτο…Ακολούθησε η καλύτερη συναυλία που έχω πάει όσο είμαι εδώ.

Η ατμόσφαιρα στο club ήταν πολύ πιο ηλεκτρισμένη απότι περιμέναμε από ένα event που ξεκίνησε στις 20.30, ημέρα Τετάρτη. Και όμως για ένα δίωρο χόρευαν όλοι στο ρυθμό χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Οι κοπέλες στα φωνητικά με τραγούδια όπως το Moan και το Even though you’re with another girl μάγεψαν…»Ερωτεύτηκα» ! Όπως παραδέχτηκε και ένας φίλος…