thoughts

not so far

Pustervik & Le Petit Café – Göteborg 04/05/2010

Filed under: trips — serenitsa @ 10:19 μμ
Tags: , , , ,

Πέρασαν λίγες μέρες που επέστρεψα από την όχι και τόσο γειτονική μας Σουηδία. Έζησα για λίγες μέρες τη ζωή ενός erasmus student, ξέφυγα από την καθημερινότητα και συγκράτησα αγαπημένες στιγμές, πρόσωπα και μέρη! Είμαι έτοιμη να σας φανερώσω τα 2 πιο αγαπημένα μου μέρη για «άραγμα» (έγινα και πολύ cool πέρα από όλα τα άλλα!)…

Ξεκινάω από το Le Petit Café στη Haga Nygata (κοντά στη Järntorget)! Πρόκειται για ένα ρετρό καφέ, αλλά όχι τόσο στημένο. Έχεις την αίσθηση ότι στο ίδιο μέρος με τα ίδια έπιπλα βρίσκονται χρόνια τώρα οι κάτοικοι της πόλης. Θα έλεγα οι πρόγονοί σου, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ εύκολα τη γιαγιά μου να παίρνει το αεροπλάνο και να βρίσκεται στο Gothenburg! Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με ταπετσαρίες, τα έπιπλα χιλιογδαρμένα, κρατώντας ταυτόχρονα τον αριστοκρατικό τους χαρακτήρα και οι πολυέλαιοι δίνουν έναν πιο ρομαντικό τόνο στον αέρα της εποχής!

Την ατμόσφαιρα συνοδεύουν αμέτρητα γλυκά για τους πιο λιχούδηδες ενώ υπάρχει και η επιλογή της σούπας. Εμείς εδώ στην Ελλάδα τις υποτιμούμε λίγο τις σούπες, αλλά στα βόρεια βοηθούν στην καταπολέμηση του κρύου!

Οι θαμώνες δεν είναι συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας και αυτό ακριβώς είναι που κάνει το καφέ πιο ζεστό!

Καροτόπιτα!

Για το βράδυ η πρότασή μου είναι Pustervik. Διεύθυνση μη με ρωτήσετε.. Θα το βρείτε, είναι μεγάλο! Δυστυχώς δεν έχω πολλές φωτογραφίες, γιατί πήγα βράδυ.. Γωνιακό, 2ώροφο κτίσμα. Στο ισόγειο συναντάει κανείς μία πιο χαλαρή κατάσταση για σύζητηση και lounge. Για να ανέβεις στον όροφο είσαι υποχρεωμένος να αφήσεις το πανωφόρι σου στην υποδοχή με χρέωση 2 ευρώ (20 σουηδικές κορώνες)! Λειτουργεί δηλαδή σαν ένα είδος «εισόδου»!

Στον πρώτο όροφο, λοιπόν, η μουσική αλλάζει, γίνεται πιο ζωήρη, λίγο ηλεκτρονική, λίγο disco με διάθεση για dancing εννοείται! Οι τοίχοι βαμμένοι σε έντονα χρώματα σε προδιαθέτουν για το υπόλοιπο της βραδιάς. Η πρωτοτυπία που συνάντησα (με βάση τις δικές μου εμπειρίες πάντα) βρίσκεται στο τραπεζάκι του πινγκ πονγκ! Οι θαμώνες προμηθευόντουσαν ρακέτες από το μπαρ (έτσι νομίζω!) και έκαναν ένα κύκλο γύρω από το «γήπεδο». Το παιχνίδι γίνεται κυκλικά. Βαράς μπαλιά με τη ρακέτα σου και προχωράς. Όταν χάσεις βγαίνεις εκτός παιχνιδιού (λογικό το βρίσκω!), τα άτομα μειώνονται ώσπου μένουν δύο και συνεχίζουν τον τελικό τους! Δεν παρατήρησα να κερδίζει κάτι ο πρώτος πέρα από την ηθική ικανοποίηση!!Αρκεί!

tip: δεν πειράζει αν μεθύσετε-υπάρχουν κι άλλοι μαζί με σας!

Advertisements
 

Queen’s Day 2010 03/05/2010

Filed under: RaNdOm,trips — deda13 @ 4:02 μμ
Tags: , ,

30 Απριλίου: η Ολλανδία στα πορτοκαλί!

και η Βασίλισσα το ίδιο....

Η “Koninginnedag” (πώς προφέρεται αυτό σωστά θα το μάθω σήμερα που θα ξεκινήσω ΠΑΛΙ τα μαθήματα ολλανδικών), εθνική γιορτή εδώ, είναι η μέρα γενεθλίων της βασίλισσας. Όχι όμως της Beatrix, αλλά της Juliana. Μπέρδεμα. Ένα είναι το σίγουρο, λίγοι δίνουν σημασία στο τι ακριβώς γιορτάζεται. Η μέρα είναι αφορμή για ένα ξέφρενο party που ξεκινά  σε όλες τις πόλεις της χώρας από το προηγούμενο βράδυ και τελειώνει την πρωτομαγιά! Όλα επιτρέπονται αυτές τις μέρες. Τραμ, λεωφορεία, αυτοκίνητα σταματούν (γιατί αλλιώς θα θρηνούσαμε θύματα) και ο κόσμος κατακλύζει τους δρόμους. Σε κάθε πλατεία και άλλο open air music stage, και σε κάθε στενό ποτό, χορός και….ότι άλλο μπορείς να φανταστείς!

balcony party

Για αυτούς που θα το σκεφτούν για του χρόνου: Queen’s Night is in Hague, Queen’s Day is in Amsterdam! Μια ιδέα για το τι συμβαίνει στα links και μια καλύτερη στα…φετινά ντοκουμέντα.;-)

http://www.koninginnenach.nl/2010/

http://www.koninginnedagamsterdam.nl/queensday.html

 

Berlin’s Cupcakes 15/04/2010

Filed under: trips — deda13 @ 2:16 μμ
Tags: ,

Τι ακριβώς είναι το λαχταριστό αυτό έδεσμα το έμαθα στο Βερολίνο παρόλο που προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόκειται για ένα μικρό ατομικό cake -κεκάκι στα απλά ελληνικά 😉 – ψημένο σε λεπτά γκοφρέ χαρτάκια (cups) από όπου και πήρε το όνομά του. Με σοκολάτα, φράουλα, βανίλια, προορισμένα για γάμους, γενέθλια, γιορτές αγίου Βαλεντίνου, πασπαλισμένα με πολύχρωμη τρούφα ή άχνη ζάχαρη, ότι και αν δοκιμάσεις είναι μια γλυκιά εμπειρία!

Την ίδια αξία με τις λιχουδιές αυτές είχε όμως και το μαγαζάκι που τις πρόσφερε! Γι’ αρχή, μας έκανε εντύπωση η ροζουλί πινακίδα του στον κατά τα άλλα άχρωμο δρόμο της περιοχής Friedrichshain. Προχωρώντας προς τα εκεί, είδαμε να βγαίνει κάποιος κρατώντας μια επίσης ροζουλί συσκευασία, το περιεχόμενο της οποίας ήταν τουλάχιστον δελεαστικό αν και ακόμα αδιευκρίνιστο! Δυο μεγάλες τραπεζαρίες μέσα και η σιγουριά ότι σερβίρει και καφέ, ήταν αρκετοί λόγοι  για να μπούμε. CUPCAKE (http://www.cupcakeberlin.de/) λοιπόν.  Ένα γλυκήτατο μικρό μαγαζί, χωρίς τίποτα περιττό, που σου έφτιαχνε τη διάθεση κατευθείαν, με τις μυρωδιές που έβγαιναν από την κουζίνα και τη ζεστή ατμόσφαιρα. Και φυσικά οι πελάτες μπαινόβγαιναν με απίστευτους για το μέγεθος του ρυθμούς!

Το clue ομως ήταν αλλού! Στο μαυροφορεμένο μουσάτο ευγενέστατο ήρεμο γίγαντα που έδινε συμβουλές και εξηγήσεις για την ποικιλία των cupcakes, τα οποία μετά τοποθετούσε σε όμορφα πιατάκια, και στα πρόσφερε μαζί με τις απαραίτητες ροζ χαρτοπετσέτες! 😉 Και εκεί που πλησίαζες με τα σάλια να τρέχουν να πάρεις το γλυκό, πρόσεχες το χτυπημένο tattoo στο λαιμό του  Poor but honest!!!!

Τα φαινόμενα απατούν και τα κλισέ είναι για να να καταρίπτονται! Θέλω να βρω έναν Έλληνα του ίδιου αναστήματος, της ίδιας ηλικίας, παρουσίας και κοσμοθεωρίας που να μη δίσταζε να δουλεύει σε παρόμοια θέση. Εγώ λέω πως δεν υπάρχει. Κλισέ?

 

Συμβουλή για τις ζεστές μέρες που έρχονται… 28/02/2010

Place de la Bourse

Τα τελευταία χρόνια η ζέστη έρχεται νωρίς, φεύγει αργά (ή δε φεύγει) και γίνεται ολοένα και πιο βασανιστική.

Στην πόλη Bordeau της Γαλλίας υπάρχει η Place de la Bourse! Σχεδιασμένη από τους JML water Feature Designers έρχεται να δώσει μία ανάσα δροσιάς στα πόδια μας (σαν telemarketing ακούγομαι, το ξέρω!)! Εμπνευσμένη από τη φυσική υπερχείλιση που «υποδέχεται» τις βροχερές μέρες η πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία καταλαμβάνει μία επιφάνεια 2700 τ.μ., ενώ το απαραίτητο νερό αποθηκεύεται σε δεξαμενές που φτάνουν σε όγκο μία ολυμπιακών προδιαγραφών πισίνα (όχι και τόσο οικολογική δηλαδή στα πλαίσια της σπατάλης νερού-λογικό-)!

Την επόμενη φορά που θα αποφασίσω να αποδράσω στο εξωτερικό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, σίγουρα θα συμπεριλάβω στις δυνατές επιλογές μου και αυτήν της Bordeaux!

 

Graffiti city 18/01/2010

Την προηγούμενη φορά που είχα αναφερθεί στον Παράξενο Ταξιδιώτη ήταν όταν ανακάλυψα το Λευκό Πύργο σε χωριό του Κιλκίς και αναρωτήθηκα αν θα μπορούσε να ενταχθεί στις επισκέψεις ενός πραγματικά παράξενου ταξιδιώτη. Επανέρχομαι τώρα απλά γιατί είδα κάτι στον Παράξενο Ταξιδιώτη που μου κίνησε το ενδιαφέρον!

Από flickr-btsergio

Πρόκειται για το χωριό Dozza της Ιταλίας, λίγο νοτιοανατολικά της Bologna. Η έλλειψη του νερού τη χαρακτήρισε στο όνομά της (doccia=ντους). Εδώ λοιπόν το 1960 ξεκίνησε το «Muro Dipinto» (=ζωγραφισμένος τοίχος). Η αρχή έγινε απλά από τη θέληση των κατοίκων του χωριού να ανοίξει ο τόπος τους ορίζοντές του και να καταφέρει να προσελκύσει τουρισμό. Φυσικά και δε φαντάστηκαν τι ακολούθησε. Καθιερώθηκε σα θεσμός και έγινε Biennale (ανά δύο χρόνια).

Δε σας είπα όμως για τι πραγματικά μιλάω. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, συγκεντρώνονται καλλιτέχνες, διαγωνίζονται και ζωγραφίζουν στους τοίχους των σπιτιών. Για την ακρίβεια στους εξωτερικούς τοίχους. Στο τέλος αφήνουν ένα σκίτσο με τη δουλειά τους στο φεστιβάλ, με αποτέλεσμα να υπάρχει συγκεντρωμένο αρχείο της εξέλιξης του φεστιβάλ, αλλά και του ίδιου του χωριού!

Αξίζει να αναφερθεί ότι η Dozza είναι ένα μεσαιωνικό χωριό, κάτι που καθιστά ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αυτή την εικαστική παρέμβαση. «Πάντρεμα» εποχών. Πραγματικά ξαφνιάζομαι που δεν το είχα ακούσει και ενώ βρισκόμουν για μεγάλο διάστημα στη γειτονική Ιταλία δεν έκανα μία βόλτα από εκεί. Δεν έχει νόημα να πω περισσότερα, απλά ρίξτε μια ματιά στις φωτογραφίες!

1961

Flickr-chiar@s

flickr-daniele romagnoli

flickr-daniele romagnoli

flickr-lo.tangelini

Το επίσημο site του φεστιβάλ είναι αυτό, ενημερωμένο μεν, αλλά όχι ιδιαίτερα καλαίσθητο.

Και εδώ βρίσκετε αλφαβητικά τους καλλιτέχνες με τα έργα τους. Περισσότεροι από 180 καλλιτέχνες έχουν «χτίσει» την Dozza!

 

7 Days in Vienna – Travel Notes II 18/12/2009

Αυτή η ριγέ πρασινωπή ταπετσαρία του cafe-museum του Adolf Loos  http://www.cafe-museum.at/en/start.aspx σε συνδυασμό με τον ήλιο που είχε βγει δειλά δειλά, μας έφτιαξε το κέφι εκείνη την ημέρα που το επισκεφτήκαμε, μετά από ακόμα μια πρωινή διάλεξη. Κομψότητα, νοσταλγία, χρώμα άλλης εποχής.

Cafe Museum, 1899, Adolf Loos (1870-1933)

Το ίδιο βράδυ και μετά από 3 ολόκληρους μήνες, μπήκα σε αυτοκίνητο. Τρομακτική εμπειρία. Εξωπραγματική θα έλεγα  ;-)! Αλλά ήταν αδύνατο να το αποφύγουμε, αφού χαθήκαμε λίγο νότια του κέντρου της Βιέννης, προσπαθώντας να βρούμε το Porgy & Bess, γνωστό jazz club λίγο….βόρεια του κέντρου.χεχε.http://www.porgy.at/e-index.html

Reijeeger, ο Ολλανδός στο cello...

Την άλλη μέρα, Museum of Technology. Αντί για Schlossbrunner, κάπου αλλού τελοσπάντων. Μπέρδεψα τα πάρκα. Άντε τρέξε πάλι…Μέσα από το πάρκο όμως, ομίχλη, ψηλά δέντρα, φύλλα κάτω παντού, λίγο να λασπώνονται τα παπούτσια σου και να γλιστράς, λίγο να νομίζεις πως παίζεις σε ταινία…Μα πού είναι το μουσείο? Πάλι καθυστερημένες οι 3 Ελληνίδες. «Στον 4 ο είναι!»! Και από το αίθριο τους βλέπουμε όλους του group στον 1 ο! Άπειρο το μουσείο. Βαρέθηκα να δω την έκθεση…Όχι άλλο casting, όχι άλλο forging…

Μέσα στη φούσκα

Η γνωστή κρατική όπερα της Βιέννης, must προορισμός για κάθε επισκέπτη http://www.staatsoper.at/Content.Node2/en/index.php, πολύ εντυπωσιακή το βράδυ, παρουσίαζε τη «Λίμνη των Κύκνων». Ούτε για όρθιους όμως, ούτε για μαθητές, ούτε για καθιστούς υπήρχαν θέσεις για την παράσταση εκείνης της μέρας!  Οι μασκοφόροι στα κόκκινα, πολιορκούν τους περαστικούς γύρω από  το κτίριο με εισητήρια για αμφίβολης θέασης θέσεις σε χαμηλές τιμές. Εκείνο το βράδυ δε μπόρεσαν να μας βοηθήσουν! Το επόμενο όμως, βρέθηκαν 2 εισητήρια για το «Μαγικό Αυλό» και ‘μεις βρεθήκαμε ολίγον τι άκυρα ντυμένες ανάμεσα σε κυρίες με τουαλέτες και ψηλά τακούνια…χμμμμ…Πάντως πόρτα δε φάγαμε (ευτυχώς). Από την αρχή ο μασκοφόρος φίλος μας μου φάνηκε ύποπτος. Και επαληθεύτηκα! Rechts η Ιφι, Links εγώ! Μας έδωσε εισητήρια για θέσεις μακριά η μία από την άλλη! Anyway, κόκκινα καθίσματα, χρυσός διάκοσμος, πολυέλαιοι και κομψές παρουσίες.  Και γω με τα μπλε σταράκια μου, αθλητικό μπουφάν, το μαλλί αβάνα και φλούδες μανταρίνια στην τσάντα! Όνειρο!

gold and glamorous

Την έβδομη μέρα, αν και θα πρεπε να μας αφήσουν να ξεκουραστούμε…μας τράβηξαν εκδρομή στα Αυστριακά χωριά νότια της Βιέννης. Από την οποία τα μόνα που μου έμειναν είναι οι παραδοσιακές ταβέρνες στη σειρά , τα λεγόμενα Heurigen και η ύπαρξη των…βουνών!!!!!!!! Ναι, μετά από 3 μήνες στην ομολογουμένως flat Ολλανδία, μου έκαναν φοβερή εντύπωση και δε χόρταινα να τα κοιτάζω αδιαφορώντας για τον βαρετό τύπο που μιλούσε στο μικρόφωνο του λεωφορείου! Βουνά!!!!!

The end

 

7 days in Vienna – Travel notes Ι 01/12/2009

Filed under: trips — deda13 @ 2:31 πμ
Tags: , , , ,

Passengers names : Deda P, Ifi D.

Royal AIrlines....αλλά ούτε ένα toast δε μας πρόσφεραν!

flying  FROM: AMSTERDAM (AMS)       TO: VIENNA (VIE)

14 NOV 09

We are flying with KLM Royal Dutch Airlines…

Boarding Time : 06.10 (το χάραμα δυστυχώς)

Autocad μέχρι τελευταία στιγμή -γιατί το ταξίδι μπορεί να ξεκινάει, τα deadline όμως δεν αλλάζουν-, μια μαστίχα στο 453 με καλή παρέα -έτσι…αποχαιρετιστήριο- μπάνιο, βαλίτσα και δρόμο! Τα τραμ δεν κυκλοφορούν στις 4.30, on foot λοιπόν από Roland μέχρι σταθμό, αγκομαχώντας με μια εμφανώς παραγεμισμένη βαλίτσα, μια τσάντα laptop και μια μεγααάλη τσάντα χειρός η καθεμιά μας (όχι δεν πιάνεται για χειραποσκευή, αλλιώς την πατήσαμε)!Διευκρίνιση: Άυπνες.

Πρώτη φορά ερχόμουν στο αεροδρόμιο! Δεν είναι περίεργο? Ούτε έφτασα εδώ όταν πρωτοήρθα, ούτε επιστρέφω τώρα εκεί από όπου έφυγα…Βιέννη πάω! 🙂

Γιατί πάω τώρα…Officially ο λόγος είναι το Athens Programme. http://www.athensprogramme.com/ Ούτε το ήξερα πριν έρθω εδώ. Και όμως είναι μια πάρα πολύ καλή περίπτωση να μαζέψεις 3 ects είτε σε προπτυχιακό είτε σε μεταπτυχιακό επίπεδο, να παρακολουθήσεις ένα μάθημα της επιλογής σου (ακόμα και άσχετο της κατεύθυνσής σου) και να γνωρίσεις μια καινούρια πόλη. Φυσικά στα προηγούμενα η σημασία είναι αύξουσα.

Άφιξη και παραλαβή από την γλυκήτατη οικοδέσποινα, φοιτήτρια στην εκπληκτική Academie der bildenden Künste ( http://www.akbild.ac.at/?set_language=en&cl=en ).

Είσοδος της "υπό κατάληψη" σχολής.

Πού θα βρίσκαμε πιο έγκυρο οδηγό για την πόλη? Ούτε λεπτό για χάσιμο, tram, U-bahn και introduction lecture (Μα σαββατιάτικο?Δε μπορούσαν να περιμένουν?). Σύντομοι ήταν ευτυχώς. Κανονισμένο dinner στο Tunnel Vienna Live ( http://www.tunnel-vienna-live.at/tunnel/index.html ). Come on! We are starving here!!!! Να σημειώσω ότι το εστιατόριο λειτουργεί και σαν μουσική σκηνή, είναι γνωστό λέει για τα jazz αφιερώματα στο υπόγειο. Εμάς φυσικά λίγο μας ένοιαζε…προτεραιότητα έχουν οι βιολογικές ανάγκες!  😉

Glühwein στο φημισμένο Café Hawelka ( http:/ /www.hawelka.at/ ), με την Florentina να μας οδηγεί και τον Andreas ( ο Χ. του Delft στη Βιέννη, Θεέ…κρίμα το παιδί) να μας πρήζει. Μα πότε θα φάμε αυτή τη Sachertorte επιτέλους ? Ανυπομονησία από την πρώτη στιγμή! Την υπογλυκαιμία μου την καταπολέμησα με το εξαιρετικό ζεστό κόκκινο κρασί μου (αυτό το μαύρο γαρύφαλλο στα ποτά είναι όντως σπαστικό όταν φτάνει στο στόμα) και μια άλλη torte με τυρί και φύλλο (όχι δεν έμοιαζε με μπουγάτσα). Το café αυτό, όπως και όλα τα βιεννέζικα café που σέβονται τον εαυτό τους και τους πελάτες τους είναι σκοτεινά, κόκκινα, μυστηριώδη, με μια underground κομψή ταυτόχρονα αύρα ΚΑΙ….καπνισμένα!!! ΝΑΙ, ΝΑΙ…καπνίζουν οι Αυστριακοί, οπότε απευθύνομαι σε όσους έχουν εκνευριστεί με τον…»ρατσισμό» προς τους καπνίζοντες σε άλλες χώρες, Vienna is the place to go. Anyway, στο Café Hawelka οι τοίχοι είναι γεμάτοι με μικρά «posts» από τους θαμώνες (μικρά, μην πάει κανένας με spray! ) και όταν αυτοί γεμίσουν, τους βάφουν… και πάλι από την αρχή!

Ελπίζω αν κάποιος το επισκεφτεί, να πετύχει τον ίδιο ΑΓΕΝΕΣΤΑΤΟ σερβιτόρο που πετύχαμε και μεις για να καταλάβει μια και καλή τους επίσης

Café Hawelka

φημισμένους βιεννέζικους τρόπους…Speechless!

«Να θυμηθώ…» σημείωσα στο Athens notebook του Παπασωτηρίου ( Μαράκι έκατσε κουτί το δωράκι σου για αυτήν την εκδρομή) «… να πάρω καφέ Melange! Επιτέλους γαλλικός με άρωμα! Δε βρίσκω στον Albert! Επίσης γκοφρέτες Manner για δωράκια!!!»  Και στην επόμενη σελίδα  λεπτομερέστατο πρόγραμμα για το πού  θα πάμε-φάμε-βγούμε μέσα στη βδομάδα προσπαθώντας να μην αφήσουμε ούτε λεπτό να πάει χάμένο, ούτε ένα must μέρος που δεν επισκεφτήκαμε  και τσεκάρωντας με τον ίδιο τρόπο τις αντοχές μας!

Στο κτίριο της Secession (Joseph Maria Olbrich, 1898)…

The Beethoven frieze, Gustav Klimt, 1902

«…the longing for hapinnes is fulfilled by Poetry…The Arts lead to the Ideal Kingdom, the only place where True Happiness, Pure Bliss and Absolute Love can be found…»

Pizza Vapiano αργά το βράδυ….όταν πια το μάτι έχει χορτάσει από εικόνες, είναι ώρα να χορτάσει και το στομάχι μας που γουργουρίζει! «Να μάθω να κάνω σούπα Minestrone!!!!»  Εξαιρετικό περιβάλλον, πολύ καλό φαί! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα! http://www.vapiano.de/frame.php?section=locations&lang=at&sub=atw2

Η πρώτη διάλεξη του μαθήματος παλευόταν (decommisioning industial sites. E?) γιατί την έκανε ένας συμπαθέστατος κυριούλης, Ιταλός – άρα με αστεία προφορά και δυνατή φωνή-! Η δεύτερη όμως, ο ύπνος ο ίδιος! Ο τύπος διάβαζε το κείμενο που είχε εκτυπώσει (γύρω στις  5000 σελίδες από wikipedia…τσ τσ τσ). Δεν ξεκίνησε καλά η μέρα. SOLD OUT και τα εισητήρια για  Gossip! Pffffffffffffffffffffffffffffff!

Ανασύνταξη και επίσκεψη στο MOMUK(Όνομα ιθαγενή ινδιάνου μου θυμίζει, κάτι εξωτικό τελοσπάντων! )

gender check!

Στο προαύλιο του Museums Quartier έχουν στήσει μια κατασκευή που στεγάζει 5-6 μικρά bar, όπου σερβίρουν τα υπέροχα βιεννέζικα punsch, με ότι γεύση σκεφτείς και ότι συνδυασμό ποτών θέλεις! Εξαιρετικό (που θα ‘λεγε και η Δ.)! Η κατασκευή αποσυναρμολογείται και το καλαοκαίρι τα μέρη της γίνονται καθίσματα του προαυλίου! Εξαιρετικό και αυτό! Το όλο, έχει κάθε χρόνο διαφορετικό χρώμα! Το αποφασίζουν κάτοικοι και επισκέπτες με ψηφοφορία έξω από το μουσείο! Φέτος…κιτρινάκι!

μυρίζει ροδάκινο και αλκοόλ

Παραθέτω link με εγγυημένη συνταγή:

http://chowhound.chow.com/topics/578444

to be continued…