thoughts

not so far

Transformation 22/07/2011

Filed under: arch & art — serenitsa @ 8:57 μμ
Tags:

Έξι μήνες πριν, από το χάρισέ το είχα πάρει ένα επιπλάκι για το χωλ μου! Με σκοπό βέβαια να το βάψω, γιατί στην κατάστασή του δεν ταίριαζε με το πολύχρωμο σπίτι μου! Και πριν ένα μήνα.. με μια μικρή καθυστέρηση προφανώς.. Το έβαψα!!! Και μου άρεσε και πάρα πολύ! 🙂

Μπιφόρ…

άφτερ…

Και είμαι πολύ χαρούμενη!! Αν και δυστυχώς δε θα το χαρώ για πολύ… Θα το αφήσω σύντομα το σπιτάκι μου… 😦

 

Belgium Travel Notes 10/07/2011

Filed under: trips — serenitsa @ 10:45 μμ
Tags: , , ,

Κινδυνεύω να χαρακτηριστώ ταξιδιωτικός οδηγός, αλλά δεν πτοούμαι. Εξάλλου πριν πάω ταξίδι απολαμβάνω την αναζήτηση λεπτομερειών στον Γούγλη και για αυτό προσπαθώ να βοηθήσω και τους μελλοντικούς ταξιδευτές! Δεν πρόκειται για κάποιο νέο ταξίδι, είναι το ίδιο που είχα κάνει μαζί με το Εδιμβούργο, απλώς θεωρώ ότι θα έπρεπε να δώσω και κάποια tips για Βέλγιο! Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνω, αλλά ποτέ δεν τελειώνουν αυτά που έχεις να δεις!

(more…)

 

Scotch 08/06/2011

Filed under: trips — serenitsa @ 8:49 μμ
Tags: , , ,

Και να’μαι…!! Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από τότε που επέστρεψα από το ταξίδι μου, αλλά ένα αφιέρωμα στο Εδιμβούργο, δε γινόταν να μη γίνει! Για όσους δε θυμούνται ή δεν ξέρουν, στο Εδιμβούργο πήγα μισή (βλ. πρόβλημα μέσης κτλ). Το σημαντικότερο είναι ότι επέστρεψα ολόκληρη.

Το καλό ήταν ότι παρόλες τις φήμες, ο καιρός τις 4 ημέρες που ήμουν εκεί ήταν άψογος. Και κυρίως αναφέρομαι στη βροχή. Κυρία η βροχή, εξαφανισμένη!  Ψάχνω τρόπο να περιγράψω την πρωτεύουσα της Σκωτίας, κατάλληλες λέξεις, και ανατρέχω στις φωτογραφίες μου. Θα ξεκινήσω, σκέφτομαι, με την πρώτη φωτογραφία στο Εδιμβούργο. Και βλέπω…

Αυτή είναι η κουζίνα των κοριτσιών. Φωτογραφία όχι αντιπροσωπευτική του Εδιμβούργου, αλλά αντιπροσωπευτική της τάξης του σπιτιού! ΕεΕεΕε; Οπότε αφού έχει αποτύχει η πρώτη μου προσπάθεια για μία δημιουργική περιγραφή του τοπίου, θα ξαναπροσπαθήσω.

Γράφω λοιπόν τα τρία πρώτα πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό. 1. πράσινο, 2. κιλτ, 3. ανάποδη οδήγηση. Και σίγουρα λέγοντας πράσινο δεν αναφέρομαι σε κάποια παραταξιακή προτίμηση, αλλά στα άφθονα πάρκα και δέντρα που συναντά κανείς ακόμη και δίπλα στους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης. Η αρχιτεκτονική σε μαγεύει. Ή καλύτερα σε ταξιδεύει. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε το κάστρο (14 λίρες αν θυμάμαι καλά). Το μοναδικό ίσως μνημείο που πληρώνεις για να μπεις. Τσουχτερό, αλλά απολαμβάνεις τη θέα από ψηλά και κρύβει μία μικρή πόλη μέσα στα τείχη του. Ιδιαίτερα creepy οι φυλακές στο υπόγειο. Όταν έμπαινα ήμουν μόνη μου, φώτα δεν υπήρχαν κ είχε αισθητήρα που με το που περνούσα από μπροστά ξεκινούσε την ξενάγηση. Τρομακτικό.

Επαναλαμβάνω: Βρίσκομαι στο κέντρο!

Οι φυλακές στο κάστρο

Το κάστρο

Οι γκάιντες παίζουν πολύ συχνά. Κιλτ φοράει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό των ανδρών σε σχέση με αυτό που θα φανταζόμουν. Σάββατο βράδυ βρεθήκαμε σε μία παλιά εκκλησία που έχει μετατραπεί σε bar-club. Με δύο ορόφους παρακαλώ. Ανάμεσά μας νέοι Σκωτσέζοι με φουστίτσες. Ρωτάω τη Gioia αν αληθεύει η φήμη που τους θέλει να μη φοράνε εσώρουχο. Η Gioia με τη σειρά της ρωτάει έναν αν φοράει εσώρουχο. Κι εκείνος… μας δείχνει (!) ότι δε φοράει..:/

Α! Επίσης.. για τους λάτρεις του Harry Potter υπάρχει το Elephant House. Δε θα βρείτε τον Harry εκεί σίγουρα, αλλά φανταστείτε ότι ήταν ένας από τους χώρους έμπνευσης της Rowling για τη συγγραφή των βιβλίων της. Με θέα φυσικά το κάστρο της πόλης. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε την καροτόπιτα (πιο ωραία από όσο ακούγεται). Βασικά ό,τι έφαγα μου άρεσε.. Ένα δείγμα…

Δεύτερο υπέροχο καφέ, που λειτουργεί και για φαγητό είναι το… (ξέχασα το όνομά του, αλλά σε λίγο θα κάνω update!). Στο οποίο βέβαια ούτε θυμάμαι τι παρήγγειλα, γιατί δε μου άρεσε. Και μετά για να μη φύγω απογοητευμένη, ήπια ένα ουισκάκι, στις 6 το απόγευμα (άλλο πράγμα το σκωτσέζικο ουίσκυ)! Υπέροχη διακόσμηση, παλιά έπιπλα, και η ραπτομηχανή στον τοίχο κουβαλάει μάλλον πολλά φορέματα στις πλάτες της των κυριών της εποχής. Και τώρα θυμήθηκα τις κυρίες της εποχής, μην ξεχάσω να παραλείψω κάτι διαφορετικό που είδα στα μουσεία! Έχουν ρούχα! Εποχής! Που τα δοκιμάζεις και βλέπεις πώς ντυνόντουσαν αιώνες νωρίτερα.. Και δεν έχασα ευκαιρία…

Βέβαια αν θέλει κανείς να δοκιμάσει και ρούχα σύγχρονης εποχής, εγώ θα συνιστούσα το Urban Outfitters, το οποίο έχει και ηλεκτρονικό κατάστημα για όποιον ενδιαφέρεται. Οι τιμές είναι ελαφρώς τσιμπημένες τώρα που είναι δύσκολοι οι καιροί, αλλά και πάλι η διακόσμηση θα σας ανταμείψει, έστω κι αν φύγετε με άδεια χέρια (όπως εγώ!). Για όσους λατρεύουν το εμφανές μπετόν!

Urban Outfitters

Την παραπάνω φωτογραφία την έβαλα γιατί επιλέχθηκε ως η αγαπημένη καμμένη λήψη μου. Βρίσκεται σε ένα παρεκκλήσι. Σκοτεινό. Η ταχύτητα του διαφράγματος προφανώς ήταν μικρή, με αποτέλεσμα ο τύπος στη μέση που απολαμβάνει την ξενάγησή του να μου δίνει την εντύπωση ότι ακούει την απίστευτη μουσική και οι άλλοι γύρω του χορεύουν. Όλα αυτά με λίγη φαντασία… 🙂

Και για τέλος… αναφέρω τη silent disco, στην οποία δεν πήγα, γιατί το πρώτο βράδυ η μέση μου δε με άφηνε να ισιώσω! Πρόκειται για event, όπου στην είσοδο προμηθεύεσαι ακουστικά. Όταν μπαίνεις μέσα δεν υπάρχει μουσική στα ηχεία, αλλά μπορείς να επιλέξεις τι μουσική θα ακούσεις από τα ακουστικά σου! Αποτέλεσμα; Διαφορετικοί χοροί σε έναν σιωπηλό χώρο.

This is Edinburgh (μια ιδέα!)

 

Η αρχή μιας νέας καριέρας 22/05/2011

Γύρισα από την εκδρομούλα μου στις Βρυξέλλες και το Εδιμβούργο. Το νέο βέβαια είναι ότι κατάφερα να πάω! Έστω και με μια ζώνη για να κρατάει σταθερή τη μέση μου και πλήρως χαπακωμένη. Έβαλα τα δυνατά μου δηλαδή και τα κατάφερα. Και φυσικά πέρασα και υπέροχα. Θα ακολουθήσει το τυπικό ποστ travel guide κτλ. Άλλο θέλω να πω τώρα.

Στην πρωτεύουσα της Ευρώπης έκανα ένα νέο ξεκίνημα. Το καραόκε. :/ Άλλωστε από εκεί ξεκινάνε όλοι! Έκανα την αρχή με κάτι ξενόφερτα πράγματα του Σατανά και μετά… ρωτήσαμε εάν υπάρχει κάτι σε ελληνικό.

Και ναι! Υπήρχε, αλλά ο «υπεύθυνος» δεν ήξερε ούτε τους τίτλους ούτε τα τραγούδια, οπότε πρότεινε να τα δούμε μαζί στον υπολογιστή. Πρώτο τραγούδι (που εμφανίστηκε, όχι που τραγούδησα): Βασίλης Καρράς – Δεν πάω πουθενά. !!!!  Επόμενο, του λέμε. Ρίχνει Μακρόπουλο ή κάτι παρόμοιο μετά. ΌΧΙ, ΌΧΙ, ΕΠΟΜΕΝΟ, ΕΠΟΜΕΝΟ. Μετά από 5 τραγούδια, τα παίρνει ο ευγενικός τύπος και λέει «πείτε αυτό». Κοιτάω την οθόνη.. η μουσική ξεκινάει να παίζει και εγώ αρχίζω να τραγουδάω… σε pub των Βρυξελλών όλα αυτά…

Σημ. 1 : Τις στροφές δεν τις ήξερα καθόλου και προσπαθούσα απλά να απαγγείλω τους στίχους.
Σημ. 2 : Είναι αξιοπερίεργο που ήξερα τουλάχιστον το ρεφραίν. Ο ξάδερφος Τ. που με συνόδευε το άκουγε πρώτη φορά. Πρώτη φορά από μένα. Δεύτερη από τη Ρίτα (ε ναι, το ξανακούσαμε, για να μάθω και τις στροφές για την επόμενη φορά).

 

Πότε καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες… 08/05/2011

Filed under: RaNdOm — serenitsa @ 11:36 μμ
Tags: ,

Σιγά σιγά ο χρόνος περνάει κι εμείς μεγαλώνουμε. Όλοι. Συγκεκριμένες καταστάσεις μας κάνουν να το συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο.

Άρχισε να μου κακοφαίνεται η κατάσταση όταν άρχισε ένα μεγάλο ποσοστό των «διασήμων» να είναι μικρότερό μου. Και τι θέλω να πω; Οι ποδοσφαιριστές, οι αθλητές γενικότερα, οι ηθοποιοί (όχι όλοι εννοείται, αλλά αρκετοί), οι τραγουδιστές.. Για τους χορευτές μη μιλήσω.. ούτε για τα μοντέλα, που σιγά σιγά θα τους περνάω και 10ετία.

Δεύτερο σοκ μετά το πανεπιστήμιο. Φοιτητικά εισιτήρια τέλος. Και όλες οι εκπτώσεις που συνόδευαν το πάσο μας. Ύστερα από λίγο πάνε και τα προγράμματα από τη «νέα γενιά» που απευθύνονται στους νέους (μέχρι 26 λέει, λες και μετά γεράσαμε..). Σε ελάχιστες περιπτώσεις βλέπω τους νέους να τους κατατάσσουν μέχρι τα 30. Ελπιδοφόρο! Δε συμβαίνει το ίδιο και στις δημοσκοπήσεις. Πάντα οι ηλικίες χωρίζονται 18-24 και 25-34 κοκ..

Οι φίλοι παντρεύονται και κάνουν παιδιά.

Ξεκινάμε να κάνουμε φορολογική δήλωση! (Α πα πα)

Οι αντοχές μας εγκαταλείπουν. Είμαι στο κρεβάτι με τη μέση μου. Δεν μπορώ να κουνηθώ. Με το ζόρι σηκώνομαι και περπατάω γύρω γύρω στο σπίτι. Ένα μπαστουνάκι θα με βοηθούσε είναι η αλήθεια, γιατί νιώθω ότι η μέση μου δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μου (το οποίο παρεπιπτόντως, δεν είναι και τόσο μεγάλο).

Αγαπημένα πρόσωπα αρχίζουν και φεύγουν από τη ζωή.

υ.γ. Πολύ αισιόδοξο το μήνυμά μου, αλλά βαρέθηκα την ξάπλα. Έχω κλείσει εισιτήρια σε 5 μέρες… Το όνειρο που είχα γράψει νωρίτερα προμήνυε ότι δε θα πάω, επειδή δεν είχα εκτυπώσει τα εισιτήρια (το οποίο το έκανα αμέσως μετά το όνειρο!), αλλά αρχίζει και με φοβίζει η ιδέα ότι μπορεί να μην πάω, επειδή δε θα μπορώ να κουνήσω τα πόδια μου.. Καλύτερα να είχα ξεχάσει να εκτυπώσω… Τουλάχιστον με πήραν στο μεταπτυχιακό που περίμενα. Κακό κι αυτό κατά κάποιο τρόπο, γιατί δείχνει ότι τα όνειρά μου βγαίνουν… 😦

Υπομονή.. Θα περάσει…

 

live dreaming 26/04/2011

Filed under: RaNdOm — serenitsa @ 10:40 πμ
Tags:

Τις τελευταίες μέρες, ίσως λόγω των συνεχών εναλλαγών σκηνικών (βλ. επισκέψεις στο σόι κτλ) συνηθίζω να βλέπω στον ύπνο μου τη συνέχεια από ένα γεγονός της πραγματικότητας. Τι θέλω να πω;

Ο αδερφός μου επέστρεψε στην πατρίδα για Πάσχα με τη Ryanair και ακούμπησε το ηλεκτρονικό του εισιτήριο στο τραπεζάκι του σαλονιού. Εγώ έχω ήδη κλείσει εισιτήριο για να τον επισκεφτώ μέσα στο Μάιο. Στο όνειρό μου με είδα στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης. Ούτε μία ώρα πριν την αναχώρησή μου. Συνειδητοποιώ ότι δεν έχω εκτυπώσει το εισιτήριό μου και χωρίς αυτό δε φεύγω. Ρωτάω έναν υπεύθυνο στην αίθουσα των αναχωρήσεων και με ενημερώνει ότι υπάρχει εκτυπωτής στον κάτω όροφο, αλλά δεν παρέχεται υπηρεσία εκτύπωσης από το αεροδρόμιο. Είχα δέκα λεπτά για να πάω σπίτι μου να εκτυπώσω και να επιστρέψω. Εννοείται πως δεν προλάβαινα. Και εννοείται πως δεν είδα τη συνέχεια του ονείρου. Απλώς ένιωθα σίγουρη ότι το ταξίδι που περίμενα εδώ και καιρό, δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Δεύτερη κατάσταση. Δύο μέρες πριν χάζευα σε μία ιστοσελίδα με vintage ρούχα στην Αγγλία. Κατέληξα στην υποκατηγορία των θέσεων εργασίας που προσφέρει. Ζητάνε ένα φωτογράφο, όχι απαραίτητα επαγγελματία, για τη φωτογράφιση των προϊόντων για το online shop τους. Συγκεκριμένα θέλουν 150 φωτογραφίες την ημέρα (19 ανά ώρα) και photoshopping  90 φωτογραφίες την ημέρα (11 ανά ώρα). Η περιγραφή ήταν ιδιαίτερα αγχωτική. Part-time job, με έδρα το Λονδίνο, καλή φάση είπα. Βλέπω, λοιπόν, στον ύπνο μου ότι στέλνω βιογραφικό (το οποίο δεν έχει και κάτι ιδιαίτερο στον τομέα της φωτογραφίας, πέρα από το ότι μου αρέσει!).. Και μάλιστα το στέλνω χωρίς καμία πρόθεση να πάω στην Αγγλία, γιατί το πρόγραμμα της ζωής μου έχει πάρει άλλη πορεία. Μου έρχεται η εξής καταπληκτική απάντηση (στον ύπνο μου πάντα!). Ότι αποφασίζουν να κάνουν φωτογράφιση στην Αθήνα και με θέλουν εκεί. Φανταστικό! Πηγαίνω, αλλά με ένα συνεχές άγχος ότι δε θα καταφέρω να βγάλω τον αριθμό των φωτογραφιών που ζητούνται. Και μάλιστα όταν περνάω τις φωτογραφίες στον υπολογιστή, διαπιστώνω ότι οι περισσότερες είναι θολές! Catastrophe!

Βέβαια μετά από ένα τέτοιο όνειρο, είπα να δημοσιεύσω τη σελίδα της εργασίας, μήπως κι ενδιαφέρεται κάποιος άλλος Έλληνας να επιτύχει αυτό που εγώ δεν κατάφερα! Για όσους αναζητάτε εργασία λοιπόν, πιέστε εδώ! Update: Η συγκεκριμένη δουλειά δεν υπάρχει πια! Μπορείτε όμως να δείτε μήπως υπάρχει κάτι άλλο διαθέσιμο που να ταιριάζει στο cv σας!

Και το τελευταίο που είδα, χωρίς ιδιαίτερη (λέμε τώρα) σημασία είναι ότι με πήραν σε ένα μεταπτυχιακό που έχω κάνει αίτηση. Με πήρανε, λέει και πρέπει να απαντήσω μέχρι 6 Ιουνίου. Εγώ βέβαια, στην πραγματικότητα, έχω αποφασίσει πού θα πάω! Απλώς θέλω να εξακριβώσω, όταν με το καλό αυτή την εβδομάδα πιθανότατα έρθει το original, εάν ισχύουν οι πληροφορίες που μου έδωσε ο ύπνος μου!

 

god damnit

Filed under: RaNdOm — serenitsa @ 1:15 πμ
Tags: ,

Σήμερα με ρώτησε ένας φίλος μήπως η λέξη γκαντέμης προέρχεται από το god damnit! Ενθουσιάστηκα εγώ. Απάντησα ότι σίγουρα από εκεί θα προέρχεται και ότι θα το ψάξω για να επιβεβαιωθώ. Μετά από την αναζήτηση που έκανα (πάντα σε ηλεκτρονικό επίπεδο), άρχισα να αμφισβητώ την προέλευση της λέξης.

Βρήκα δύο ενδεχόμενα. Το ένα είναι όντως αυτό που περιέγραψα παραπάνω. Το δεύτερο υποστηρίζει ότι προέρχεται από την τούρκικη λέξη kadem που σημαίνει καλή τύχη. Και μάλιστα ότι ο γκαντέμης αποτελεί μία ειρωνική προσφώνιση ουσιαστικά. Οι περισσότερες πηγές θεωρούν πιο έγκυρη τη δεύτερη περίπτωση. Αυτό δικαιολογείται ως εξής: Η λέξη γκαντέμης είναι αρκετά παλιά λέξη, σε αντίθεση με την αμερικάνικη έκφραση η οποία διαμορφώθηκε ουσιαστικά τον προηγούμενο αιώνα. Βέβαια εγώ γλωσσολόγος δεν είμαι, οπότε συμπέρασμα δε βγάζω. Περιμένω και τη miss linguistics να μας δώσει τα φώτα της.

Η μόνη παρατήρησή μου είναι ότι θεωρώ πιο λογικό το god damnit να έγινε γκαντέμης και να διατήρησε τη σημασία του, παρά το kadem που είναι ειρωνία και τρέχα γύρευε.

υ.γ. extra info: Πιθανώς η λέξη γκόμενα να προέρχεται από την έκφραση goes-with-men (go-men)! Έχει και άλλες ερμηνείες, αλλά αυτή μου άρεσε περισσότερο!!